Συνάδελφοι
Όπως λέγαμε και τον προηγούμενο καιρό, η Συγκυβέρνηση ευθυγραμμιζόμενη με τις απαιτήσεις του μεγάλου κεφαλαίου, της ΕΕ του ΔΝΤ και της ΕΚΤ προφασιζόμενη τη διάσωση και μακροβιότητα του Ασφαλιστικού Συστήματος, φέρνει σχέδιο νόμου που οδηγεί τα λαϊκά στρώματα σε ακόμη χειρότερη θέση από αυτήν που την οδήγησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, βάζοντας την ταφόπλακα ειδικά στον α/α, με τις νέες ρυθμίσεις που φέρνει.
Να σημειώσουμε ότι  και οι πρόνοιες αυτού του νόμου, όπως και άλλων που θα έρθουν,  προστίθενται σε όλα όσα έχουν φορτωθεί στις πλάτες μας τα προηγούμενα χρόνια. Ούτε ένα μέτρο από αυτά που περιλαμβάνονται στα σχεδιαζόμενα νομοσχέδια, δεν υπάρχει, που να αναιρεί έστω και στο ελάχιστο, από τα επίσης βαριά και βάρβαρα μέτρα που ψηφίστηκαν προηγούμενα, τόσο από τον ΣΥΡΙΖΑ, στον έναν περίπου χρόνο που κυβερνά τώρα, όσο και από τις κυβερνήσεις της ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ παλιότερα.
Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο εντάσσεται και αυτό, στη νέα δανειακή σύμβαση του 3ου Μνημονίου που ψήφισαν όλα τα κόμματα που στηρίζουν τον Ευρωμονόδρομο. Ικανοποιεί τις ανάγκες της ανταγωνιστικότητας των μεγάλων μονοπωλιακών ομίλων. Ντόπιων αλλά και ξένων. Στο βωμό ακριβώς, της ικανοποίησης, αυτών των αναγκών, θυσιάζονται όλες οι λαϊκές ανάγκες.
Συνάδελφοι,
Λίγα λόγια για το Ασφαλιστικό σύστημα νομίζω πως θα μας βοηθήσουν να καταλάβουμε καλλίτερα με το τι έχουμε να κάνουμε.

Το ασφαλιστικό σύστημα των ΕΒΕ (ΤΕΒΕ) ξεκίνησε το 1937. Σταμάτησε τη δεκαετία του '40 και ξανά ξεκίνησε το 52-53. Στην ίδια δεκαετία δημιουργήθηκαν το ΤΣΑ και ΤΑΕ αντίστοιχα. Από τα 3 Ταμεία των α/α το ΤΕΒΕ συγκέντρωνε και συγκεντρώνει το 70% περίπου των ΕΒΕ και τα υπόλοιπα τα 2 άλλα ταμεία.
Το ασφαλιστικό σύστημα περίθαλψης και σύνταξης, όπως διαμορφώθηκε τις προηγούμενες δεκαετίες, με τον κοινωνικό του χαρακτήρα, ήταν αποτέλεσμα αγώνων, τόσο του λαϊκού κινήματος όσο και της πίεσης που ασκούσε στις χώρες της καπιταλιστικής Ευρώπης η ύπαρξη των σοσιαλιστικών χωρών και της θετικής επίδρασης που εξασκούσαν στη συνείδηση εργαζομένων και α/α, πράγμα που η άρχουσα τάξη της χώρας μας, δεν είδε ποτέ με θετικό τρόπο, διότι αφαιρούσε δυνατότητες περισσότερης κερδοφορίας για τον εαυτό της. Η ύπαρξή του, επίσης αφαιρούσε ένα σοβαρό πεδίο κερδοφορίας για το κεφαλαίο, αυτό της επιχειρηματικής δράσης στην υγεία πρόνοια και ασφάλιση. Γι' αυτό και διαχρονικά υπήρχε και υπάρχει η “μουρμούρα” για τη μεγάλη επιβάρυνση που έχει στους κρατικούς προϋπολογισμούς αλλά και η σταθερή προπαγάνδα για την προετοιμασία συνολικότερων ανατροπών όλα αυτά τα χρόνια.
Η επίθεση στο ασφαλιστικό σύστημα, σαν Δημόσιο Κοινωνικό Αγαθό, ξεκίνησε με το νόμο Σιούφα της ΝΔ το 1992 και συνεχίστηκε από το ΠΑΣΟΚ και την επιτροπή σοφών του καθηγητή Σπράου. Από τότε βρίσκεται σταθερά στο στόχαστρο όλων των κυβερνήσεων. Στο όνομα της βιωσιμότητας του συστήματος, που οι ίδιες οι κυβερνήσεις σταθερά υπόσκαπταν, μέσω της καταλήστευσης των ταμειακών αποθεμάτων, καλούσαν το Λαό να συναινέσει στις περικοπές των κοινωνικών του δικαιωμάτων που νομοθετούσαν. Χαρακτηριστικό είναι το μέγεθος της ληστείας, των αποθεματικών των ασφαλιστικών Ταμείων των α/α που αποτυπώθηκε με τον πιο επίσημο  τρόπο, απ' την αναλογιστική μελέτη επί υπουργίας Πετραλιάς, το 2008, που κατέληγε στο ότι ο ΟΑΕΕ έπρεπε να έχει 50,4 ΔΙΣ αποθεματικά, τη στιγμή που τα μετρητά του, εκείνη την εποχή, δεν ξεπερνούσαν τα 500 εκατομμύρια περίπου.
Η  υποχρηματοδότηση του Ταμείου (που έφτανε μέχρι πέρσι τα 540 εκ ευρώ), συνεχίστηκε. Εντάθηκε η καταλήστευση των αποθεματικών του ολοκληρώνοντας την πρώτη φάση της επίθεσης με το ΠΔ 258 του 2005 υλοποιώντας την ενοποίηση των 3 ταμείων στον ΟΑΕΕ. Ξηλώνοντας, την ίδια ώρα, ένα-ένα τα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα των ασφαλισμένων.
Το βασικό κυβερνητικό επιχείρημα ήταν η ενοποίηση των παροχών και υποχρεώσεων των ασφαλισμένων και οι οικονομίες κλίμακας που μπορούσαν να επιτευχθούν μέσα απ' την ενιαία αντιμετώπιση του ασφαλιστικού ζητήματος. Είναι γνωστό ότι μέσα από το ΠΔ 258 το μεν κράτος δεν υλοποίησε καμία από τις νομοθετημένες δεσμεύσεις του (χρηματοδότηση, κάλυψη ελλειμμάτων ΤΑΕ και ΤΣΑ) ενώ επιβλήθηκε σοβαρή μείωση των παροχών και στην Υγεία μέσω του ΕΟΠΥΥ που δημιούργησε αλλά  και της σύνταξης μέσα απ' την διαφοροποίηση των ποσοστών αναπλήρωσης.

 χαρακτηριστικά:
Ενώ πριν την ενοποίηση των παροχών Υγείας 32.000 γιατροί παρείχαν υπηρεσίες στους ασφαλισμένους του ταμείου, στον ΕΟΠΥΥ τελικά πιστοποιήθηκαν περίπου 10.000. Στη συνέχεια, 1.500 φάρμακα βγήκαν εκτός λίστας. Ενώ ένας συνταξιούχος του ΤΕΒΕ με 35 χρόνια στην 6η κλάση θα έπαιρνε 1.600 € σύνταξη, με το ΠΔ 258 στα 40 χρόνια  και περισσότερες φυσικά εισφορές κάτω από προϋποθέσεις, μπορούσε να φτάσει τα 960,00€.

Το ξέσπασμα και η συνέχιση της καπιταλιστικής κρίσης το 2009 υπήρξε η αφορμή για νέο γύρο επίθεσης  ενάντια στο Δημόσιο ασφαλιστικό  σύστημα  περίθαλψης και σύνταξης μέσω της ραγδαίας υποχρηματοδότησης που επέβαλλαν όλες οι  κυβερνήσεις. Σε αυτή την κατεύθυνση αξιοποιήθηκε προπαγανδιστικά  η δυσκολία των χιλιάδων α/α να ανταποκριθούν στις ασφαλιστικές τους υποχρεώσεις. Το κυριότερο όμως είναι ότι αποτέλεσε  μια άριστη αφορμή για να ανοίξει η συζήτηση για την υλοποίηση σχεδιασμών 10 ετιών   απ' τη μεριά των μονοπωλίων, στην κατεύθυνση της ουσιαστικής  κατάργησης του και στο άνοιγμα νέων πεδίων κερδοφορίας για τα ίδια.
Αυτές οι κατευθύνσεις περιγράφονταν αναλυτικά στις αποφάσεις της ΕΕ ακόμα από τη δεκαετία του 90. Καθόλου τυχαία δεν είναι άλλωστε ότι και στα 3 μνημόνια τα μέτρα που συμφώνησαν δανειστές και κυβερνώντες ήταν απολύτως συγκεκριμένα και στην κατεύθυνση μείωσης της κρατικής χρηματοδότησης, αύξηση των εισφορών και του χρόνου εργασίας, πετσόκομα των συντάξεων, διάλυση του συστήματος δημόσιας περίθαλψης.
Η λογική της ανταποδοτικότητας, που συζητάνε, Κυβέρνηση, ΕΕ και λοιποί συγγενείς ακόμη και στις συνδικαλιστικές τριτοβάθμιες οργανώσεις στο στρώμα μας, ΓΣΕΒΕΕ και ΕΣΕΕ, δηλαδή, του ότι πληρώνεις παίρνεις, είναι το όχημα ώστε να φορτωθεί στην πλάτη των α/α και των άλλων λαϊκών στρωμάτων η υπόθεση της υγείας πρόνοιας, περίθαλψης και συνταξιοδότησης. Εξ' αυτών προκύπτει και το πύκνωμα των φωνών για ελεύθερη  επιλογή ασφαλιστικού φορέα και κατάργηση της υποχρεωτικότητας εγγραφής στον ΟΑΕΕ, θέση που αξιοποιεί τα προβλήματα κάθε συναδέλφου και φέρνει την ανταποδοτικότητα με τη λαϊκή συναίνεση. Δεν είναι τυχαίο, αλώστε, που την ίδια μέρα που έδωσε στη δημοσιότητα το αντιασφαλιστικό έκτρωμα, η κυβέρνηση κατέθεσε και ν/σ που διευκολύνει το χορό της κερδοφορίας στους γύπες των ασφαλιστικών εταιριών.
Συνάδελφοι,
Έχει σημασία να αναφέρουμε μερικά στοιχεία.
Με το ξέσπασμα της κρίσης και κατά τη διάρκεια της εξέλιξης της, η κατάσταση στον ΟΑΕΕ και τους ασφαλισμένους επιδεινώθηκε σημαντικά.

Αυτά είναι αποτελέσματα της πολύχρονης φιλομονοπωλιακής πολιτικής που εφάρμοσαν όλες οι κυβερνήσεις. Που οδήγησαν το λαό στη χρεοκοπία και φόρτωσαν στην πλάτη του και τα βάρη της κρίσης. Σήμερα νέα σχέδια βρίσκονται στα κυβερνητικά συρτάρια. Φαίνεται απ' τα μέχρι τώρα γνωστά, ότι κινούνται σε 3 άξονες:
1. Παραπέρα μείωση των συντάξεων και αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης.
2. Παραπέρα μείωση των παροχών υγείας και ενίσχυση της επιχειρηματικής δραστηριότητας στην παροχή της.
3. Ενοποίηση ασφαλιστικών Ταμείων σε ενιαίο.
Αυτά επιβεβαιώθηκαν και από τον τρέχοντα προϋπολογισμό της κυβέρνησης οπού υπάρχει συνολική μείωση 1,8 δις για την παροχή συντάξεων και άλλων παροχών υγείας, όπως και από τον πρόσφατο προϋπολογισμό του ΟΑΕΕ όπου το έλλειμμα προβλέπεται να αυξηθεί κατά 227 εκ ευρω.
Γίνεται φανερό ότι οι εξελίξεις που δρομολογούνται, θα είναι σε βάρος των α/α και των συνταξιούχων.
Σύμφωνα με τα μνημόνια για το 2015, προβλέπεται η υλοποίηση του μοντέλου κοινωνικής ασφάλισης με τους 3 πυλώνες.
Έτσι αυτά που μαγειρεύονται με τις δήθεν «σκληρές» διαπραγματεύσεις περιέχουν:

Πιο συγκεκριμένα:
Για όλες τις κατηγορίες ασφαλισμένων και συνταξιούχων, σημερινών και μελλοντικών, θεσπίζονται ενιαίοι κανόνες, προσαρμοσμένοι στους δημοσιονομικούς στόχους της κυβέρνησης, κάτι που σημαίνει μειώσεις σε παροχές και συντάξεις για όλους. Οι ενιαίοι κανόνες επιτυγχάνονται τόσο με τον επανυπολογισμό των συντάξεων που ήδη αποδίδονται, όσο και με την παραπέρα ενοποίηση των Ταμείων σε ένα υπερ-Ταμείο, με την επωνυμία Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης (ΕΦΚΑ).
Είναι επίσης βέβαιο ότι το νομοθέτημα που θα φτάσει τελικά στη Βουλή, θα είναι ακόμα χειρότερο από την πρόταση της κυβέρνησης, καθώς μεσολαβεί η διαπραγμάτευση με την τρόικα.
Γι' αυτό παραμένουν ανοιχτές κρίσιμες παράμετροι του νέου συστήματος, όπως το αν τελικά η «εθνική σύνταξη» θα δίνεται με εισοδηματικά (ή και άλλα) κριτήρια, αν θα υπάρξει αύξηση των αναγκαίων ημερών ασφάλισης από τις 4.500 στις 6.000, αν και από πού θα προέλθουν τα επιπλέον έσοδα για το σύστημα της Ασφάλισης, αν θα καταληχθεί η αύξηση της εργοδοτικής εισφοράς για τις επικουρικές και αν όχι από πού θα βρεθούν τα προϋπολογιζόμενα κονδύλια κ.ά.

Με το σχέδιο που παρουσίασε, η κυβέρνηση αλλάζει προς το χειρότερο τον αντιασφαλιστικό νόμο 3863/2010 (Λοβέρδου - Κουτρουμάνη), με τον οποίο για πρώτη φορά η σύνταξη «έσπασε» στα δύο: Ενα τμήμα της καταβάλλεται υπό προϋποθέσεις από τον κρατικό προϋπολογισμό και το άλλο προκύπτει αναλογικά προς τα χρόνια ασφάλισης και το μισθό του ασφαλισμένου.
Το άθροισμα αυτών των δύο τμημάτων, που στο σχέδιο της κυβέρνησης ονομάζονται «εθνική» και «ανταποδοτική» σύνταξη, είναι η κύρια σύνταξη και πάνω εκεί προστίθεται η επικουρική. Η εθνική σύνταξη ορίζεται από την κυβέρνηση στα 384 ευρώ.
Ας δούμε ορισμένες από τις βασικές παραμέτρους του κυβερνητικού σχεδίου για το Ασφαλιστικό.
1. Ο νέος τρόπος υπολογισμού των συντάξεων
Οι συντάξεις που θα αποδίδονται στο εξής, θα είναι μειωμένες σε σχέση με τις σημερινές, αλλά και σε σχέση με εκείνες που θα δίνονταν με το νόμο 3863/2010. Αυτό συμβαίνει για δύο λόγους:

Παράδειγμα: Με το παλιό σύστημα, ένας μισθωτός που είχε 10.500 μέρες Ασφάλισης (35ετία), με μισθό την τελευταία πενταετία γύρω στα 1.500 ευρώ, το ποσοστό αναπλήρωσης ήταν 70% και η αποδιδόμενη σύνταξη 1.040 ευρώ. Με το νέο σύστημα, επειδή πλέον θα υπολογίζονται οι μισθοί όλου του εργάσιμου βίου και όχι της τελευταίας μόνο πενταετίας, ο συντάξιμος μισθός του εργαζόμενου θα είναι μόλις 1.026 ευρώ. Το ποσοστό αναπλήρωσης από το 70%, με βάση την κυβερνητική πρόταση θα είναι για τα 35 χρόνια Ασφάλισης, μόλις 38,68%! Ετσι, το ποσό της ανταποδοτικής σύνταξης θα είναι μόλις 396 ευρώ.
Η προσθήκη σε αυτό το ποσό της «εθνικής» σύνταξης των 384 ευρώ οδηγεί σε τελικό ποσό σύνταξης στα 780 ευρώ! Δηλαδή, η σύνταξη που βγαίνει με το νέο σύστημα είναι μειωμένη κατά 25%! Σημειώνεται ότι με βάση το νόμο 3863/2010, για τον ίδιο εργαζόμενο, η ανταποδοτική σύνταξη θα ήταν 470 ευρώ (ποσοστό αναπλήρωσης 45,85%) και η «εθνική» είχε οριστεί στα 360 ευρώ. Δηλαδή, η συνολική σύνταξη - στην πλήρη ωρίμανση του συστήματος - θα ήταν μόλις 830 ευρώ και σε σχέση με το παλαιό σύστημα 20% μικρότερη. Ετσι, και τα δύο νέα συστήματα οδηγούν σε πολύ μικρότερες συντάξεις.
Ειδικότερα για τους α/α
Οι μειώσεις των συντάξεων, νέων και παλιών, πάνε χέρι χέρι με την αύξηση των εισφορών, που θα θίξει κυρίως εκατοντάδες χιλιάδες αγρότες, αυτοαπασχολούμενους και ελεύθερους επαγγελματίες. Συγκεκριμένα:

Βέβαια όλα αυτά είναι στη συζήτηση με τους Τροικανούς και μπορεί να διαφοροποιηθούν.
Έχει σημασία εδώ να σταθούμε και στο τι έχουν να πουν για όλα αυτά, οι κοινωνικοί εταίροι  στο στρώμα των α/α ΓΣΕΒΕΕ και ΕΣΕΕ.
Υιοθέτησαν απ' την αρχή άποψη περί κακοπληρωτών και μπαταχτσήδων ΕΒΕ που η στάση τους, οδηγεί τον ΟΑΕΕ στο λουκέτο. Έκαναν “ατέρμονες” συζητήσεις περί της ανάγκης χρηματοδότησης του ασφαλιστικού συστήματος σαν ποσοστό του ΑΕΠ και τρόπους χρηματοδότησης του, πάλι μέσα απ' τους εν ενεργεία.

Ακόμη, στην τελευταία συνάντηση τους με τον πρωθυπουργό, συμφωνώντας ουσιαστικά με τις κυβερνητικές εξαγγελίες για το ασφαλιστικό, αυτό που τους απασχόλησε είχε να κάνει με την βελτίωση του επενδυτικού και επιχειρηματικού περιβάλλοντος, κίνητρα για την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας, την ανταγωνιστικότητα και των ισοδύναμων ως αντιστάθμισμα στην όποια αύξηση των ποσοστών της εργοδοτικής εισφοράς στο σύστημα. Λες και οι εκατοντάδες χιλιάδες συνάδελφοι με την ληστρική φορολογία από τη μια τις υπέρογκες ασφαλιστικές εισφορές από την άλλη, τους εκατοντάδες χιλιάδες άνεργους και κακοπληρωμένους εργαζόμενους θα αυξήσουν τους τζίρους τους ή θα καλυτερεύσουν την θέση τους αυτοί που τα τελευταία χρόνια έβαλαν λουκέτο και βρέθηκαν χωρίς δουλειά εξ’ αιτίας των βάρβαρων μέτρων.

Στην αντίπερα όχθη, το συνεπές αντιμονοπωλιακό κίνημα, όπως εκφράζεται στην  Π.Α.Σ.ΕΒΕ, με το οποίο και εμείς βρισκόμαστε σε πλήρη συμφωνία, απ' την πρώτη στιγμή της συγκρότησης του, πρόβαλλε ένα ολοκληρωμένο και συνεκτικό πλαίσιο δράσης και αιτημάτων για το ασφαλιστικό.
Τρεις (3) ήταν και είναι οι βασικοί άξονες της πάλης για την κάλυψη των ασφαλιστικών αναγκών των α/α:
α) Κρατική χρηματοδότηση κατά τα 2/3 των συνολικών εξόδων του Ταμείου
β) Δωρεάν ποιοτικές υπηρεσίες Υγείας σε όλους χωρίς καμία προϋπόθεση.
γ) Επιστροφή των κλεμμένων αποθεματικών των Ταμείων.

Οι 3 άξονες αυτοί σχετίζονται με το γεγονός ότι το δικαίωμα στην υγεία πρόνοια συνταξιοδότηση, αλλά και κάθε είδους παροχή προς τους συναδέλφους και τις οικογένειές τους είναι αναντικατάστατο κοινωνικό δικαίωμα.

Πιο συγκεκριμένα για τους αυτοαπασχολούμενους, η ΠΑΣΕΒΕ διεκδικεί τα εξής:

 

Συνάδελφοι, η υπόθεση υπεράσπισης των δικαιωμάτων μας στην υγεία πρόνοια και ασφάλιση είναι επιτακτική. Οι συνέπειες θα είναι δραματικές και δεν χωρά καιρός για χάσιμο. Να έχουμε καθαρό ότι το ασφαλιστικό αφορά το σύνολο των λαϊκών οικογενειών και όχι μόνο τους συνταξιούχους. Δεν θα μπορεί κανένα λαϊκό νοικοκυριό να έχει πρόσβαση στην υγεία, στα νοσοκομεία.
Χρειάζεται να απορρίψουμε τα επιχειρήματα της κυβέρνησης και άλλων μηχανισμών ότι φταίμε εμείς, ότι το ασφαλιστικό είναι μη βιώσιμο. Δεν θα τους κάνουμε τη χάρη.
Το δικαίωμα στην ασφάλιση, στην υγεία, την αξιοπρεπή σύνταξη δεν πρέπει να το παζαρεύουμε. Έχει κατακτηθεί με αιματοβαμμένους αγώνες. Σήμερα, που η παραγωγικότητα της εργασίας έχει απογειωθεί σε σχέση με προηγούμενες δεκαετίες, είναι ντροπή να λέμε ότι δεν μπορεί να κρατηθεί σύστημα παροχής υγείας και πρόνοιας.
Η ανάγκη μας αυτή τσαλαπατιέται ακριβώς για να κερδίσουν ακόμα μια φορά οι επιχειρηματικοί όμιλοι. Βλέπετε τα δικαιώματα μας δεν χωράνε σε ισολογισμούς που είναι κομμένοι και ραμμένοι στα κέρδη των λίγων και μεγάλων. Είναι ο δρόμος ανάπτυξης που εξυπηρετεί αυτά τα συμφέροντα, το κράτος τους, που απορρίπτει ότι είναι καλό για το λαό και εμποδίζει τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων.
Γι΄αυτό και πρέπει η πάλη μας να οργανωθεί σε μια συνολικότερη βάση. Δεν αρκεί σήμερα η διαμόρφωση της μιας ή της άλλης πρότασης, που η κάθε κυβέρνηση θα μετρά ποια είναι πιο οικονομικά βιώσιμη.
Σήμερα απαιτείται πραγματικά η πάλη μας να αμφισβητήσει αυτό το μονόδρομο που «βλέπει» μόνο τα κέρδη των ομίλων, να αμφισβητήσει αυτόν το δρόμο ανάπτυξης που τις συνέπειες του πληρώνουμε δραματικά.
Συνάδελφοι,
Στις κυβερνητικές προτάσεις προβλέπετε ο καταμερισμός του πλαφόν στη νοσοκομειακή φαρμακευτική δαπάνη μεταξύ των δημόσιων νοσοκομείων και των φαρμακείων του ΕΟΠΥΥ. Ουσιαστικά, καθιερώνονται κλειστοί προϋπολογισμοί στα φάρμακα που χρησιμοποιούνται στους ασθενείς που νοσηλεύονται στα νοσοκομεία και στα νοσοκομειακά φάρμακα που χρησιμοποιούνται από εξωτερικούς ασθενείς και διατίθενται μόνο από τα νοσοκομεία και από τα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ. Πρόκειται για φάρμακα υψηλού κόστους (π.χ. για καρκινοπαθείς, ασθενείς με σπάνιες παθήσεις). Με αυτό το μέτρο, η κυβέρνηση στοχεύει στη μείωση της συνολικής νοσοκομειακής φαρμακευτικής δαπάνης για το κράτος και τα ασφαλιστικά ταμεία.  
Συνάδελφοι
Όλα τα κόμματα του ευρωμονοδρόμου και τα σημερινά κυβερνητικά και τα άλλα, λένε καθαρά ότι όλα αυτά τα μέτρα έχουν ως στόχο την ανάκαμψη από την βαθειά κρίση στην ανάπτυξη της οικονομίας. Έχουν ταυτόχρονα στόχο, να διαχειριστούν με τον καλύτερο επίσης δυνατό τρόπο, τη συνεχώς ογκούμενη λαϊκή δυσαρέσκεια που διαμορφώνεται αντικειμενικά, εξαιτίας της αντιλαϊκής πολιτικής τους. Αυτό παίρνει περισσότερο υπόψη της η κυβέρνηση για τους σχεδιασμούς της, αλλά και για την οργάνωση της επιχειρηματολογίας της. Γι' αυτό και εμφανίζονται να καταγγέλλουν όσα οι ίδιοι υπογράφουν, να ψεύδονται ασυστόλως παρουσιάζοντας το άσπρο μαύρο.
Ξέφτισε ο μύθος των παράλληλων προγραμμάτων που διαφημίζει η κυβέρνηση και φανερώθηκε η απάτη. Μέσα από την προπαγανδιστική προβολή του νομοσχεδίου, αυτό που επιδίωξε ήταν με ανέξοδο τρόπο να εμφανίσει ότι, εκτός από τα μνημονιακά αντιλαϊκά μέτρα, παίρνει και φιλολαϊκά, αποσκοπώντας στο να καλλιεργηθούν στα φτωχά λαϊκά στρώματα αυταπάτες. Έτσι επιδίωκε να αμβλύνει τη δυσαρέσκεια που προκαλούν τα αντιλαϊκά μέτρα που εφαρμόζει και ιδιαίτερα αυτά που θα πάρει το αμέσως επόμενο διάστημα σε Εργασιακά και Ασφαλιστικό. Δεν χωράει καμία αυταπάτη ότι μπορεί να υπάρξουν παράλληλα φιλολαϊκά μέτρα. Ότι και να φέρουν, θα είναι ενάντια στα συμφέροντα του λαού.
Συνάδελφοι,
Φρένο στην βάρβαρη πραγματικότητα που ζούμε μπορεί να βάλει μόνο μια ισχυρή λαϊκή συμμαχία, ένα ρωμαλέο κίνημα που θα συσπειρώνει δυνάμεις καταρχήν στους χώρους δουλειάς, στους φτωχούς ΕΒΕ στους μικρούς αγρότες, τους συνταξιούχους τους άνεργους, τις γυναίκες και τη νεολαία.
Έχει λοιπόν ιδιαίτερη σημασία η μαζικοποίηση στο σωματείο, να ανέβει η συσπείρωση γύρω από τα αιτήματα, το πλαίσιο πάλης της ΠΑΣΕΒΕ, η ισχυροποίηση και διεύρυνση  της Λαϊκής Συμμαχίας, με το ΠΑΜΕ,  παντού.
Εμείς έχουμε την δύναμη να σταματήσουμε την  συνεχή επιδείνωση της ζωής μας. Έχουμε την δύναμη να ορθώσουμε το δικό μας ανάστημα και να διεκδικήσουμε άμεσα μέτρα ανακούφισης για όσους υποφέρουν, ανάκτηση των απωλειών και δικαιώματα τέτοια που να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του σήμερα.
Μην περιμένουμε από κανέναν άλλο να σηκώσει το βάρος του κινήματος των αυτοαπασχολούμενων. Από εμάς εξαρτάται
Συνάδελφοι,
Τελειώνοντας, θα πρέπει να κάνουμε αναφορά στο συνάδελφο που βρίσκεται σε ανάγκη. Όπου αυτός και να βρίσκεται Όλοι μας να σταθούμε στο πλάι του με κάθε τρόπο. Ο συνάδελφος που αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας ο ίδιος και η οικογένειά του, που κινδυνεύει με κατάσχεση το σπίτι ή το μαγαζί του ακόμα  και τα εργαλεία του, πρέπει να βρει στήριγμα στο σωματείο μας. Στη σκέψη μας πάντα να κυριαρχεί το «ΕΝΑΣ ΓΙΑ ΌΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΕΝΑΝ». Η οργανωμένη και σωστά στοχευμένη δύναμη του ΕΜΕΙΣ είναι τεράστια, ενώ του ΕΓΩ ασήμαντη, δεν υπάρχει.
Συνάδελφοι,
Σύμφωνα με δημοσιευμένες πληροφορίες, μέχρι τέλος Γενάρη, η κυβέρνηση θα φέρει για ψήφιση το τελικό σχέδιο για το ασφαλιστικό. Την ημέρα που θα συμβεί αυτό προγραμματίζεται γενική πανελλαδική απεργία. Αυτό που πρέπει να κάνουμε, πηγαίνοντας προς τη μέρα αυτή είναι να προετοιμάσουμε τους συναδέλφους για τη συμμετοχή τους. Να δούμε τρόπους λοιπόν, πως με τον καλλίτερο δυνατόν τρόπο θα το πετύχουμε. Να μην μείνει συνάδελφος ανενημέρωτος. Καλά εξοπλισμένοι, με επιχειρήματα να τον οδηγήσουμε κοντά μας. Στον κοινό μας αγώνα για το κοινό μας συμφέρον. Δυνατά-Μεθοδικά-Συντονισμένα Ταξικά.

Η Ομοσπονδία μας, την  Κυριακή 10 Ιανουαρίου 2016, διοργανώνει εκδήλωση για τα παιδιά, που περιλαμβάνει παράσταση με θεατρικό έργο με τίτλο “το άλογο και το λίκνο” δημιουργικά παιχνίδια και κατασκευές με παιδαγωγούς. Επίσης θα έχει μπουφέ με διάφορες  λιχουδιές και δώρα για τα παιδιά.
Η εκδήλωση σκοπό έχει να προσφέρει στιγμές ξεγνοιασιάς, δημιουργίας, συλλογικότητας και  χαράς στα παιδιά και στους μεγάλους.
Επιδιώκουμε και μέσα από τέτοιες εκδηλώσεις να πάρουμε δύναμη ο ένας από τον άλλο. Να αισθανθούμε ότι δεν είμαστε μόνοι μας.
Δίπλα μας, έχουμε το Σωματείο του κλάδου μας, την Ένωση ΕΒΕ της περιοχής μας, την Ομοσπονδία μας.
Για 3η συνεχή χρονιά, επιδιώκουμε αυτή η πρωτοβουλία να αγκαλιαστεί από τους συναδέλφους να γίνει σημείο συνάντησης παιδιών αλλά και γονιών, να αναδείξουμε την ανάγκη των γονιών για ποιοτική ψυχαγωγία που δεν θα κοστίζει. Τέλος η  Ομοσπονδία μας, θα προσπαθήσει   αυτή η πρωτοβουλία να ανανεώνεται και να εμπλουτίζεται σε περιεχόμενο κάθε χρόνο.

 

Η εκδήλωση θα γίνει ΚΥΡΙΑΚΗ 10 Ιανουαρίου στις 11:00 το πρωί στην αίθουσα του Συνδέσμου Εγκαταστατών Υδραυλικών Αθήνας (Σαλαμινίας 9 & Π. Ράλλη) στον Ταύρο